Bartłomiej Pens, ok. 1639 r.

technika olejna na pięciu pionowych deskach spojonych na odwrociu, rzeźbiona barokowa rama z 1675 r. (częściowo zachowana)

wym.: 159,5 x 117–120 cm

Przyjmuje się, że malowidło powstało w 1639 roku w oparciu o późnośredniowieczny pierwowzór z ok. 1430 r. Jego fundatorem jest Piotr Steno, królewski sekretarz wymieniony w inskrypcji, autorem zaś pracujący dla jezuitów Bartłomiej Pens. Pierwowzór był przeznaczony dla kaplicy w bramie Mariackiej, ale po tzw. „drugiej wojnie ze Szwecją” (1655−1660) został przeniesiony do kościoła na Zamku Wysokim, gdzie znajdował się do lat 80. XIX wieku w barokowym ołtarzu głównym. Później przechowywano go w kaplicy św. Katarzyny w Pałacu Wielkich Mistrzów (obecność potwierdzona na pocztówce z 1918 r.). Prawdopodobnie w l. 20. lub 30. ubiegłego stulecia Conrad Steinbrecht umieścił go na południowej ścianie kościoła NMP na Zamku Wysokim. Tam zastała go II wojna światowa. Dalsze dzieje pozostają nieznane.

(oprac. E. Witkowicz-Pałka)

 

AKTUALIZACJA!!!

W wyniku kwerend przeprowadzonych w Centralnym Archiwum Wojskowym w Warszawie uzyskaliśmy informacje, iż fragmenty obrazu oraz srebrnej apliki zostały odnalezione w trakcie odgruzowywania kościoła NMP na Zamku Wysokim w Malborku pod koniec stycznia 1950 roku. Fragmenty zostały zabezpieczone przez ówczesną administrację zamku, ich los pozostaje nieznany.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *